Rolnictwo

Niezależnie od stosowanych metod hodowlanych trzeba zapewnić selekcjonowanym populacjom gęsi odpowiednie warunki środowiskowe,a zwłaszcza żywienie. Tylko wtedy mogą się w pełni ujawnić właściwości genetyczne gęsi i można we właściwy sposób prowadzić prace hodowlaną. Celem współczesnej hodowli gęsi jest otrzymanie takich ptaków, które charakteryzuje przede wszystkim wysoka nieśność, w granicach 100—120 jaj rocznie, uzyskiwanych w dwóch cyklach. Ponadto gęś powinna odznaczać się wysokim tempem wzrostu, tak aby w okresie 8—10 tygodni osiągnęła masę ciała w granicach 4,5—5,5 kg. Musi mieć także zdolność do odkładania znacznej ilości tłuszczu, tj. nada wat się do jesiennego tuczu tłuszczowo-mięsnego oraz tuczu wątrobowego. Wymogom, jakie stawia się obecnie gęsiom, nie może sprostać jedna rasa czy odmiana. Praca hodowlana musi być prowadzona w kilku kierunkach. Najważniejszym zadaniem jest jednak wytworzenie żeńskich linii o wybitnych walorach reprodukcyjnych i dobrej zdolności kombinacyjnej z innymi liniami. Z cech reprodukcyjnych chodzi szczególnie o nieśność i zapłodnienie jaj, ponieważ wylęgowość i przeżywalność piskląt zależą głównie od techniki lęgów. Linie męskie natomiast, których musi być przynajmniej dwie, należy selekcjonować w dwóch kierunkach.

Przez pojęcie „klimat" rozumiemy przeciętny wieloletni przebieg stanu pogody. Charakter rolnictwa większych obszarów przyrodniczych jest w stopniu zasadniczym określony przez klimat, i to tym silniej, im bardziej ekstremalny charakter posiadają poszczególne czynniki klimatyczne. Wpływ klimatu na formę organizacyjną przedsiębiorstw i sposób ich prowadzenia ma zasadnicze znaczenie także z tego względu, że gleba wraz z jej fizycznym i chemicznym stanem stanowi w dużym stopniu rezultat warunków klimatycznych. W ramach określonej strefy klimatycznej różnice jakościowe gleb wywierają decydujący wpływ na warunki produkcyjne poszczególnych środowisk dopiero w skali mikrorejonów, a więc w warunkach poszczególnych wsi lub przedsiębiorstw. Wysokość temperatury i jej roczny przebieg są na poszczególnych obszarach kuli ziemskiej skrajnie zróżnicowane. Na terenach, na których możliwa jest uprawa roślin, przeciętne roczne temperatury wahają się od ponad 25 °C w tropiku aż do poniżej 0 °C na obszarach z mroźną zimą w strefie umiarkowanej. Dla rozwoju roślin na poszczególnych obszarach nie mniej ważne od przeciętnej temperatury rocznej są dobowe i roczne wahania temperatury. Także i pod tym względem zróżnicowanie poszczególnych obszarów jest bardzo duże. Z jednej strony w strefie tropikalnej brak jest prawie w ogóle tych wahań, z drugiej zaś na suchych terenach subtropikalnych oraz na terenach kontynentalnych, w pasie mroźno-zimowych średnich szerokości geograficznych, występują zarówno ekstremalne wahania dobowe jak i na przestrzeni roku. Zarówno średnie temperatury, jak i ich wahania zależą od szerokości geograficznej, wielkości opadów, wzniesienia nad poziom morza i odległości od morza. Wraz ze zbliżaniem się do równika przeciętna temperatura roczna rośnie. Pod jednakową szerokością geograficzną przyrost wysokości pionowej powoduje spadek średniej temperatury rocznej; przyrost wysokości w stosunku do poziomu morza powoduje obniżenie temperatury o 0,6 °C na każde 100 metrów. Dobowy i roczny przebieg temperatury jest zależny głównie od wilgotności i nasłonecznienia.